Encontramos momentos na vida, que nos inspiram, para divulgarmos aquilo que a nossa própria alma sente. Com certeza, estes momentos nascem numa experiência interior, quer dizer, num profundo diálogo com Deus. Estes momentos nascem, quando mergulhamos dentro da nossa alma e nós nos perguntamos: de onde viemos, onde estamos e para onde caminhamos? E encontramos a resposta neste profundo diálogo com Deus - quando Ele se torna, para nossa existência, o Caminho, a Verdade e a Vida. Assim, compreendemos, que o Senhor nos convida a cumprir uma grande missão: que todos possamos nos chamar de irmãos e de seus filhos.

É preciso que exista mais amor e união entre nós, para que possamos ser a semelhança e a imagem de Jesus Cristo. Foi ELE que afirmou que veio para que todos tenham vida e a tenham em abundância.

Nestas reflexões, quero convosco mergulhar no fundo das nossas almas e procurar viver a vida conforme nos foi dada.

Pe. Jan Zasowski

sábado, 27 de abril de 2013

Błogosławieństwo



Błogosławieństwo rodziców,
Błogosławieństwo kapłanów,
Błogosławieństwo braci, rodziny, przyjaciół.
Ważne jest błogosławieństwo.
Błogosławieństwo małżonków,
Błogosławieństwo domu,
Błogosławieństwo darów przy wspólnym stole,
Błogosławieństwo przed podróżą,
Błogosławieństwo przed egzaminem,
Błogosławieństwo przed ważnym zadaniem życiowym.
Zawsze prośmy o błogosławieństwo  i dajmy drugim błogosławieństwo:
Błogosławmy tych, których kochamy i tych którzy nam źle życzą,
Błogosławmy, ale nie potępiajmy!

Błogosławione dzieci, które proszą o błogosławieństwo własnych rodziców.
Błogosławieństwo nas czyni uzdrowionymi,
Błogosławieństwo jest lekarstwem, które leczy wszelkie rany,
Błogosławieństwo jest balsamem, który daje przecudną woń i wprowadza pokój w sercu.
Błogosławieństwo jest siłą która zwycięża wszelkie formy pokus.
Błogosławmy i prośmy zawsze o błogosławieństwo!

Amen

Pe. Jan Zasowski


********************************************************

sexta-feira, 26 de abril de 2013

Dlaczego?



Dlaczego egoizm przemienia człowieka, aby nienawidził, prześladował, zabijał?
Dlaczego faryzeizm przemienia, aby panować i wywyższać się?
Dlaczego kłamstwo eliminuje prawdę?
Dlaczego w miejsce przykazań Boga istnieją formy manipulacji – szukające usprawiedliwień i eliminujące przebaczenie?
Wiemy, że Bóg ma cierpliwość, ale sprawiedliwość nigdy nie zawodzi!
..........
Panie daj mi światło, abym nigdy nie pomieszał ciemności posiadania, kariery, fałszywej postawy  dla polepszenia mojego życia.

Daj mi odwagę, abym powiedział „ tak”, gdzie mam bronić prawdę, sprawiedliwość i nigdy nie pozwól mi, abym szukał wyjścia w formie „fałszywej dyplomacji”, która jest promocją , ale nie pozwala żyć w prawdziwej wolności.

Daj mi mądrość, abym nie bał się wobec manipulacji trybunałów, które szukają, aby obronić własne interesy, lecz nie interesuje ich jedność i dobro.

Daj mi serce, które czuje, lecz nie serce, które nienawidzi.
Daj mi serce, które potrafi współczuć i podzielić się bólem i które potrafi przebaczyć.

Daj mi oczy, które tam gdzie nie jest to konieczne nie dostrzegają i daj mi oczy, które to co jest konieczne widzą…

Daj mi czas, abym myślał, poprawił, nauczył się i kochał.

Daj mi przyjaciół, którzy są braćmi i przemień moich wrogów, aby stali się  bardziej  jako ludzie i chrześcijanie.

Panie przyjdź, abym mógł iść drogą w kierunku życia, która będzie pobłogosławiona i właściwie przeżywana.

Amen.
Pe. Jan Zasowski


********************************************

quinta-feira, 25 de abril de 2013

Pokora



Pokora – jedyna  droga prowadząca do Boga.
Pokora – dostrzeganie własnych słabości i ograniczeń…
Pokora – iść na spotkanie Bogu ze świadomością, że
jestem grzesznikiem i potrzebuję pomocy.
Pokora – pozwolić się prowadzić we wszystkich chwilach życia przez samego Boga.
Pokora jest zgadzaniem się z wolą Boga i nie naszą.
Pokora jest testem, aby mieć życie według ducha ewangelii.
Im człowiek jest bliżej Boga, tym staje się bardziej pokorny - w ten sposób zauważa kim jest naprawdę i że jeszcze jest
daleko od Boga.

Pokora nam pomaga szukać prawdy i dostrzegać naszą ludzkość.
Powinniśmy nas przetestować – jedni z drugimi w pokorze, abyśmy zrozumieli, czy naprawdę jesteśmy, ludzmi i chrześcijanami z prawdziwego zdarzenia.
Tak jak jest niemożliwe, aby zbudować statek bez gwoździ, tak też jest niemożliwe, aby chrześcijanin bez pokory stał się któregoś dnia świętym.
Bez pokory chcemy aby Bóg nam służył.

Pokora jest to poznanie prawdy o nas samych i nie poszukiwanie usprawiedliwień -  porównując postępowanie drugich...
Pokora to naśladować Chrystusa  w ciszy własnego serca i nie chwalić się tym, że jesteśmy lepsi…

Tak jak skarb jeden raz pokazany zmniejszy swoja wartość,
jak wosk świecy będąc blisko ciepła się roztapia, również dusza straci dużo ze swej witalności, jeżeli jest zachwycona swymi pochwałami.

Jak ziarno i roślina w swym etapie dojrzałości tworzą jedność, tak również jest niemożliwe radować się chwałą świata i zbierać owoce  nieba.
Tyko jest możliwe, aby spotkać się z Bogiem, kiedy wymagamy więcej od siebie i staramy się dominować w nas pychę i egoizm.
W naszych słabościach, jesteśmy zdolni zrozumieć plan Boga względem nas.
W pokorze dostrzegamy nasze prawdziwe „ ja” które nas zawsze wywyższa.

Pokora mnie prowadzi do Boga i brak pokory mnie od Niego  oddala.
Pokora jest to zaufanie całkowite Bogu i pozwolenie, aby Bóg nas prowadził. Tylko w ten sposób jest możemy  być wolni i spotkać pokój.
Pokora jest zrozumieniem, że Bóg się nami opiekuje, nas wyzwala od zła i nas kocha.
Pokora jest przyjęciem naszych słabości i przez to otwarciem się  bardziej dla Boga.
Tylko droga pokory nas prowadzi do Boga.
Pokora to być instrumentem w rękach Boga.
I tylko będąc pokornymi, Bóg nas poprowadzi do wiecznej chwały.

Panie, uczyń mnie twoim instrumentem, który nie huczy, nie brzęczy, nie złości, lecz wydaje z siebie głos spokoju i harmonii.
Uczyń ze mnie swój instrument, który nie jest powodem stwarzającym płacz i cierpienie, poprzez używanie siły dominowania, lecz który powoduje łzy radości i wdzięczności, bowiem z głębi mojego serca emanuje dobroć i miłość i pokój.
Panie uczyń ze mnie instrument, który swą melodią wdzięczności dotyka głębi ducha i prowadzi go w większym zrozumieniu.
Panie uczyń mnie instrumentem, który służy aby budować wychowywać i nie szuka pochwał i wartości ekonomicznych.
Panie uczyń mnie instrumentem, który leczy i pozostawia woń perfum i energię, która jednoczy i stwarza możliwości braterstwa i przyjaźni.
Panie uczyń mnie instrumentem z dźwiękami:
komunii i nie podziału,
pojednania i nie złości,
przebaczenia i nie nienawiści,
cichości serca i nie pychy,
ciszy i nie hałasu,
radości i nie smutku,
nadziei i nie żalu,
akceptacji i nie uprzedzeń,
tolerancji i nie sądów,
spokoju i nie kłótni,
pokoju i nie wojny,
cierpliwości i nie strachu
dialogu i nie dyskusji.

Pe. Jan Zasowski


******************************************************************

quarta-feira, 24 de abril de 2013

Wiedza i mądrość...



Gdybym mówił językami ludzi i aniołów a miłości bym nie miał, byłbym jak cymbał brzmiący - mówił św. Paweł.

Wiedza, mądrość, inteligencja i elokwencja ma być wykorzystana w służbie dla drugiego człowieka, a nie tylko do autopromowania, wychwalania czy wywyższania.
Mądrość ludzka, to mądrość rozumu wypływająca z mądrości serca.

Jest wielu dyplomatów z dyplomami bez znajomości podstawowych zasad kultury obyczajów.

Jest wielu krzykaczy bez podstaw merytorycznych czy dydaktycznych odnośnie tego czego nauczają.

Jest wielu takich, którzy napisali teoretyczne traktaty, ale w praktyce życia nie dorównują mądrości i uczciwości roztropnej pani sprzątaczki, czy niewykształconego rolnika.
Cóż za korzyść z posiadanej wiedzy, jeżeli nie służy ona dobru drugiego, a w Uniwersytecie Życia sporo ocen niedostatecznych.

Cóż za korzyść z posiadanej wiedzy, jeżeli chcę, aby na mnie patrzono a ja nie dostrzegam innych.
Cóż za korzyść z posiadanej wiedzy, jeśli chcę, aby mnie słuchano, lecz ja ignoruję innych.
Cóż, że mówię językami ludzi i aniołów, lecz miłuję tylko siebie.

Prawdziwa miłość rodzi się w sercu, które kocha, rozumie, rozpoznaje, dostrzega, docenia, uwrażliwia, koryguje, wzbogaca, daje możliwość rozwoju i poznania, przebacza, wzrasta w pokorze, przyznaje rację i jest otwarte, aby uczyć się przez całe życie.

Tylko serce kochające posiada w swej głębi prawdziwą mądrość i prawdziwą wielkość.

Pe. Jan Zasowski 


 *********************************************